»ایستاده چون چوبی در ماتحت کائنات«
زنی از جعبه برق بالا میرود، روسریاش را برمیدارد و در میان جهانی که نگاهش را با شرم به پایین دوخته، میرقصد
این اثر از انقلابهایی میگوید که هرچند سرکوب میشوند، دوباره شعله میگیرند. از هنری که متضمن بقاست — و به همان اندازه بهایش زندگیست. از زنانی که همه چیزشان را از دست دادهاند، ولی همچنان برپامیخیزند – برجا میمانند، انکار میکنند. ناخوشایند، انکار ناشدنی. در مبارزهای بیوقفه برای آیندهای بهتر
»Standing like a pain in the ass of the universe«
Eine Frau steigt auf einen Stromkasten, nimmt ihr Kopftuch ab und tanzt. Mitten in einer Welt, die beschämt zu Boden schaut.
Dieses Stück erzählt von Revolutionen, die scheitern und erneut aufflammen. Von Kunst, die Überleben sichert – und ebenso lebensgefährlich ist. Von Frauen, denen alles genommen wird und die trotzdem aufstehen. Die bleiben. Die widersprechen. Unbequem. Unüberhörbar. In einem unerbittlichen Kampf um eine bessere Zukunft
در پاییز ۱۴۰۱ همزمان با خیزش زنان، آیت نجفی در تهران مجموعهای از کارگاههای زیرزمینی تئاتر را هدایت میکرد. این پروژه از سال ۱۴۰۲ با پیوستن جمعی از هنرمندانِ سایر کشورها به گروه در برلین ادامه یافته است
Im Herbst 2022 leitete Ayat Najafi in Teheran während des Frauenaufstands eine Reihe von Untergrundtheater-Workshops. Aus dieser Arbeit entstand ein Ensemble, das er seit 2023 in Berlin mit internationalen Künstler*innen weiterführt.
Im Anschluss an die Vorstellung am 27.03. findet ein Publikumsgespräch statt.
